سهمیه بندی و تفکیک جنسیتی دانشگاه ها که کلید آغاز آن از ابتدای شروع کار دولت محمود احمدی ،در دولت نهم زده شد این روزها ابعاد تازه تری به خود می گیرد و با سرعت بیشتری دنبال می شود .تا جایی که در یک برنامه رسمی تعدادی از دانشچویان با امضای طوماری از مسوولان می خواهند که” تفکیک جنسیتی “را به دلیل آنچه فضای غیراسلامی دانشگاه‌ها و محیط نامناسب فرهنگی و هجمه‌های جبران‌ناپذیر به پیکره دانشگاه می دانند اجرا کنند .گفته می شود این طومار به امضای ۲۰ هزار دانشجوی بسیجی رسیده است .

خیلی زود این خواسته دانشجویان که بیشتر از طیف دانشجویان بسیجی هستند انگار به دفتر وزیر علوم می رسد و در اقدامی عجیب سهم دختران در تعدادی از رشته های نیز دانشگاهی حذف می شود چرا که جداسازی جنسیتی لازمه نخستش حذف کردن تعدادی از دانشجویان از برخی رشته های دانشگاهی است چرا که برای همه رشته های تحصیلی نمی توان کلاس های جداگانه ای برگزار کرد و بهتر است دختران را کاملا از این رشته ها حذف کرد تا به این هدف زودتر رسید!

وزیر علوم دولت محمود احمدی نژاد ، کامران دانشجو پیش از این گفته بود: می گویند “تفکیک جنسیتی” توهین به دانشجو و استاد است. آیا حق انتخاب دادن به دانشجو توهین است؟ اگر دانشجوی دختری می خواست در یک درس عمومی در گروهی ثبت نام کند که فقط خانم ها هستند اشکال دارد؟ اگر فرد بخواهد در کلاس راحت تر باشد و خودش برود در کلاسی ثبت نام کند که فقط دختران هستند این توهین است؟ می گوییم خوب خانم ها در یک گروه باشند، می گویند “این توهین است”! می گویند “برای تفکیک جنسیتی دانشجویان باید قانون گذاشته شود”، از آنها می پرسیم که آیا قانون الزام کرده که دانشجویان دختر و پسر با هم سر یک کلاس باشند. اگر قانون این را الزام کرده پس ما هم برویم قانون بگیریم که اگر خواستند با هم نباشند. آیا قانونی داریم که دختر و پسر در کلاس باید در هم بنشینند؟

او همچنین گفته بود : شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوب کرده که دانشگاهها باید تدابیری اتخاذ کنند که در محیط های اداری از اختلاط غیر ضروری زن و مرد تا جایی که منجر به اختلال و تعطیلی در کارها نشود جلوگیری شود . مسئولان مرد باید منشی مرد داشته باشند. در آن قسمت از دانشگاهها که عموم مراجعه کنندگان مرد هستند لازم است از کارمندان مرد استفاده شود و آن قسمت که مراجعه کنندگان زن هستند از کارمندان زن.

سهمیه بندی جنسیتی، نادیده گرفتن زنان در دانشگاه ها

سهمیه بندی جنسیتی همواره در سالهای کار دولت احمدی نژاد مورد انتقاد بسیاری از مسوولان آموزشی بوده است . مسوولان سازمان سنجش در سالهای اخیر به جای آنکه سطح علمی داوطلبان کنکور را تنها عامل ورود آنها به دانشگاه ها تلقی کنند ، با قرار دادن جنس آنها به عنوان یک عامل بازدارنده برای زنان همواره ورود دختران را به خیلی از رشته ها محدود کرده اند و این کار به جایی رسیده است که اکنون سهم دختران در برخی رشته ها به کلی نادیده انگاشته شده است .

آنها از روزهای اول با بهانه اینکه تعداد دختران روزبه روز در دانشگاه ها رو به افزایش است و این مساله مانع تعادل جنسیتی در دانشگاه ها می شود این طرح را آغاز کردند .این درحالی است که کارشناسان آموزشی این موضوع را از جنبه دیگری نگاه می کردند و عدم علاقه پسران به حضور در دانشگاه را با حذف دختران در بسیاری از رشته ها کاری نادرست می دانستند .

بسیاری از آنها معتقد بودند : ناتوانی پسران در تامین اقتصادی خانواده، تضاد فرهنگی و خدمت سربازی، از مهم‌ترین عواملی هستند که انگیزه ورود آنان را به دانشگاه ها کاهش داده است و این هیچ ارتباطی به افزایش تعداد دختران ندارد.

کارشناسان آموزشی استدلال می کردند : چنین طرز تفکری در جامعه ترس از افزایش تحصیلات زنان و در پی آن دستیابی آنان به مشاغل کلیدی و مدیریتی است در حالیکه کارکرد خانواده در جامعه امروز به گونه‌ای است که خود با فراهم‌سازی امکانات، شرایط دستیابی به تحصیلات عالی را برای دختران فراهم می‌کند و با توجه به اینکه نهادهای خصوصی همچون خانواده به این سطح از فرهنگ رسیده اند که جامعه پویا نیازمند زنانی تحصیل کرده و آگاه است، بنابراین دخالت نهاد‌های دولتی در این حوزه کاملا غیرمنطقی و نا بجاست.

اما این صحبتها تاثیر اندکی در سیاستهای دولت نهم و دهم داشته و آنها هر سال بیشتر از سال قبل در صدد تفکیک و جداسازی جنسیتی گام برداشته اند تا جایی که در دانشگاه علم و صنعت جایی که دختران در رشته های مهندسی در این سالها سهم بالایی را به خود اختصاص داده بودند کاملا از صحنه رقابت حذف و جای خود را به پسران دادند.

«دانشگاه علم و صنعت» امسال در اقدامی عجیب به حذف دختران از واحدهای روزانه‌ی کارشناسی ارشد در تمامی رشته‌ها اقدام کرد وبر اساس اطلاعاتی که در دفترچه های پذیرش دانشگاه آمده است، به غیر از رشته‌های “مهندسی شیمی گرایش صنایع شیمیایی معدنی” و” مهندسی خطوط راه آهن” که هریک تنها ۲ دانشجوی دختر را در واحد روزانه‌ی خود می پذیرند ، در بقیه رشته ها دختران اجازه تحصیل در واحدهای روزانه را ندارند و حتی در برخی از رشته‌ها، اجازه‌ی تحصیل دانشجویان دختر در واحد‌های شبانه نیز داده نشده است.

به عقیده کارشناسان آموزشی اینگونه سیاستگذاری‌و مرز بندی‌های جنسیتی به هیچ وجه چه از لحاظ حقوقی، چه اجتماعی و فرهنگی ارتباطی به ایجاد تعادل و عدالت جویی در جامعه ندارد ، بلکه دقیقا بر عکس بوده و تلاشی در جهت محدود کردن حضور دختران در عرصه‌های علمی، اجتماعی و حوزه‌های عمومی است.

نگاهی سرسری به دفترچه انتخاب رشته امسال دانشگاه علم و صنعت در مقطع کارشناسی ارشد سال ۹۰ نشان می دهد که به جز دو رشته مهندسی شیمی گرایش صنایع شیمیایی معدنی که ۶ مرد و ۲ زن مهندسی و خطوط راه آهن که۱۷ مرد و ۲ زن را می پذیرند زنان، دیگر هیچ نقشی در این دانشگاه ندارند .این سهمیه بندی ها در همه دانشگاه های دیگر نیز به میزان دیگری رعایت شده است و زنان این گونه نادیده گرفته می شوند .


†ɢα'§ :
سه‌شنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩٠ ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ |- حسین وردی -| نظرات ()

ϰ-†нêmê§